លោតអន្ទាក់ ជាល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរមួយប្រភេទរបស់ក្មេងៗ និងយុវ័យ លេងនៅពេលទំនេរ និងក្នុងពេលយប់នៅរដូវចូលឆ្នាំ។ ល្បែងនេះ មិនត្រឹមតែជាការជួបជុំគ្នាបង្កបរិយាកាសរីករាយនោះទេ តែថែមទាំងបង្ហាត់បង្រៀនពួកគេ ឲ្យមានកម្លាំងកាយរឹងប៉ឹង ភ្នែកវាងវៃ ជាមួយនឹងស្មារតីប្រុងប្រយ័ត្ន និងចេះប្រើគំនិតឆ្លាសវៃខ្លួន ការពារពីការបំភ័ន្តរបស់អ្នកដទៃ។
ការលេងល្បែងនេះ 
ដំបូងគេត្រូវចែកមនុស្សជា២ក្រុម មានចំនួនស្មើគ្នា មួយក្រុមអាចមានសមាជិក ៥ ទៅ៦នាក់ ឬលើសពីនេះ។ ក្រុមទី១ តម្រូវឲ្យអង្គុយច្រហោងកាន់ដៃគ្នាជាវង្វង់ ឯក្រុមទី២ ត្រូវឈរជុំវិញ ចាំឆ្មក់លោតចូលក្នុងអន្ទាក់ដៃរបស់ក្រុមទី១ ក្នុងពេលលេងគឺទាមទារឲ្យក្រុមទាំងពីរ ប្រុងប្រយ័ត្នរៀងៗខ្លួន ដោយអ្នកឈរមុននឹងលោតចូលក្នុងអន្ទាក់ ពួកគេដើររេរាជុំវិញអ្នកអង្គុយ មើលតែអ្នកអង្គុយភ្លេចខ្លួន ពួកគេនឹងលោតរំលងចូលទៅក្នុងអន្ទាក់ដៃនោះ រីឯអ្នកអង្គុយ ត្រូវលើកដៃឡើងធ្វើជាអន្ទាក់ ដើម្បីចាំស្ទាក់ និងការពារពីអ្នកលោត ឬផ្លោះចូលក្នុងវង្វង់ដៃ។
ដំបូងគេត្រូវចែកមនុស្សជា២ក្រុម មានចំនួនស្មើគ្នា មួយក្រុមអាចមានសមាជិក ៥ ទៅ៦នាក់ ឬលើសពីនេះ។ ក្រុមទី១ តម្រូវឲ្យអង្គុយច្រហោងកាន់ដៃគ្នាជាវង្វង់ ឯក្រុមទី២ ត្រូវឈរជុំវិញ ចាំឆ្មក់លោតចូលក្នុងអន្ទាក់ដៃរបស់ក្រុមទី១ ក្នុងពេលលេងគឺទាមទារឲ្យក្រុមទាំងពីរ ប្រុងប្រយ័ត្នរៀងៗខ្លួន ដោយអ្នកឈរមុននឹងលោតចូលក្នុងអន្ទាក់ ពួកគេដើររេរាជុំវិញអ្នកអង្គុយ មើលតែអ្នកអង្គុយភ្លេចខ្លួន ពួកគេនឹងលោតរំលងចូលទៅក្នុងអន្ទាក់ដៃនោះ រីឯអ្នកអង្គុយ ត្រូវលើកដៃឡើងធ្វើជាអន្ទាក់ ដើម្បីចាំស្ទាក់ និងការពារពីអ្នកលោត ឬផ្លោះចូលក្នុងវង្វង់ដៃ។
ហើយបើអ្នកអង្គុយ លើកដៃប៉ះជើងអ្នកលោតបានហើយ គេចាត់ទុកអ្នកលោតជាអ្នកចាញ់ ហើយក្រុមជាអន្ទាក់អ្នកឈ្នះ បន្ទាប់មកអ្នកឈ្នះក្រោកឈរឡើងចាំលោត ដោយអ្នកចាញ់អង្គុយធ្វើជាអន្ទាក់វិញម្តង។
ដូច្នេះ យើងសង្កេតឃើញថាអ្នកចូលរួមលេងល្បែងលោតអន្ទាក់ ត្រូវមានភាពសាមគ្គីគ្នា ប្រកបដោយស្មារតីប្រុងប្រយ័ត្ន និងវាងវៃក្នុងការ ការពារក្រុមរបស់ខ្លួននីមួយៗ៕
0 Comments: